Το άρθρο 166, του Ν. 4548/2018 «Λύση της εταιρείας με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση των μετόχων» στις παρ. 1 και 2 αναφέρει τα εξής: 1. Η εταιρεία μπορεί να λυθεί με δικαστική απόφαση ύστερα από αίτηση μετόχου ή μετόχων που εκπροσωπούν το ένα τρίτο (1/3) τουλάχιστον του καταβεβλημένου κεφαλαίου, αν υφίσταται προς τούτο σπουδαίος λόγος, που, κατά τρόπο προφανή και μόνιμο, καθιστά τη συνέχιση της εταιρείας αδύνατη.2. Σπουδαίος λόγος κατά την παράγραφο 1 υφίσταται, ιδίως, αν, λόγω ίσων συμμετοχών στην εταιρεία, η εκλογή διοικητικού συμβουλίου είναι αδύνατη ή η εταιρεία δεν μπορεί να λειτουργήσει.Η έννοια του σπουδαίου λόγου περιλαμβάνει μη αναμενόμενα πραγματικά περιστατικά που δικαιολογούν τη λύση της εταιρείας και που οδηγούν στην υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης με βάση την πραγματική κατάσταση, τις περιστάσεις και τη συμπεριφορά των εμπλεκόμενων, στοιχεία που καθιστούν μη ανεκτή μια έννομη σχέση (βλ. Ολ.ΑΠ 17/1995 ΕλλΔνη1995.1531 και Εφ.Θεσ. 1818/2018, ΕλλΔνη 2019. 818).Ανώνυμη εταιρεία επί δωδεκαετία εμφανίζει ζημιογόνες εταιρικές χρήσεις, ενώ οι υποχρεώσεις της προς τρίτους βαίνουν συνεχώς αυξανόμενες και παρά τη γενομένη κατά το προηγούμενο έτος 2003 μεγάλη μείωση του εταιρικού της κεφαλαίου, για λόγους ουσιαστικής εξυγίανσής της, αυτή δεν μπορεί να ανακάμψει και να ανατρέψει την πτωτική οικονομική της πορεία. Το δικαστήριο, λόγω αγωγής μετόχου της με ποσοστό μετοχών 36,63% με την οποία ζητά τη λύση της άνω εταιρείας σύμφωνα με το άρθρο 48, του κ.ν. 2190/1920 λόγω των ανωτέρω σπουδαίων λόγων, έκανε δεκτή την αγωγή του μετόχου, δηλαδή ότι συντρέχει σπουδαίος λόγος, που καθιστά κατά τρόπο προφανή και μόνιμο άσκοπη της συνέχιση της λειτουργίας της άνω ανώνυμης εταιρείας και συνεπώς καθίσταται αναπόφευκτη η λύση της, αφού αυτή συνεχώς επί δωδεκαετία και μέχρι την άσκηση της αγωγής, εμφανίζει ζημιογόνες εταιρικές χρήσεις, ενώ οι υποχρεώσεις της προς τρίτους βαίνουν συνεχώς αυξανόμενες. (Εφ.Θεσ. 1818/2018, ΕλλΔνη 2019. 818) .Ο καθηγητής κ. Χρήστος Μαστροκώστας σχολιάζει την ανωτέρω απόφαση αναφέροντας ότι «Η δυνατότητα διατήρησης της ισχύος των καταστατικών όρων δέσμευσης των μετόχων, ως μέσο αποκλεισμού του δικαιώματος εξαγοράς των μετόχων με δικαστική απόφαση (παρ. 6), επιβεβαιώνει ότι το άρθρο 166, ν. 4548/2018 ρυθμίζει προβλήματα που προκαλούνται από τις σχέσεις μεταξύ των μετόχων και όχι από τη ζημιογόνο κατάσταση της εταιρείας.»