Δημοσιεύθηκε o Νόμος 3869/2010 (ΦΕΚ 130/Α/03.08.2010) για “ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων και άλλες διατάξεις”. Πρόκειται για διατάξεις που δίνουν κάποια προοπτική απεγκλωβισμού των καταναλωτών από την υπερχρέωση και τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν πλέον ένα νέο οικονομικό ξεκίνημα, χωρίς τα ανυπέρβλητα βάρη του παρελθόντος.
Δικαίωμα να υποβάλλουν αίτηση ρύθμισης οφειλών έχουν φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους. Η αίτηση υποβάλλεται στο Ειρηνοδικείο της περιφέρειας όπου βρίσκεται η κατοικία του οφειλέτη και μπορεί να χορηγηθεί απαλλαγή από χρέη μόνο μία φορά. Προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης για ρύθμιση οφειλών και απαλλαγή, αποτελεί η εκ μέρους του οφειλέτη καταβολή προσπάθειας επίτευξης εξωδικαστικού συμβιβασμού με τους πιστωτές του και η αποτυχία αυτής, κατά το τελευταίο πριν την υποβολή της αίτησης εξάμηνο.
Η αίτηση προς το Ειρηνοδικείο πρέπει να περιέχει: α) κατάσταση της περιουσίας του οφειλέτη και των κάθε φύσης εισοδημάτων του ίδιου και του συζύγου του, β) κατάσταση των πιστωτών του και των απαιτήσεων τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα και γ) προτεινόμενο σχέδιο διευθέτησης οφειλών, που να λαμβάνει υπόψη με εύλογο τρόπο και συσχέτιση τόσο τα συμφέροντα των πιστωτών, όσο και την περιουσία, τα εισοδήματα και την οικογενειακή κατάσταση του οφειλέτη. Οι πιστωτές μπορούν, με έγγραφο τους προς το Δικαστήριο να αντιπροτείνουν τροποποιήσεις του σχεδίου διευθέτησης οφειλών.
Αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι επαρκή για την ικανοποίηση όλων των δανειστών του, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα πάσης φύσεως εισοδήματα του, ιδίως εκείνα από την προσωπική του εργασία, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου, και σταθμίζοντας αυτά με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειας του, τον υποχρεώνει να καταβάλλει μηνιαίως και για χρονικό διάστημα τεσσάρων ετών ορισμένο ποσό για ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών του συμμέτρως διανεμόμενο. Ο οφειλέτης οφείλει να εργάζεται κατά τη διάρκεια της περιόδου ρύθμισης της οφειλής σε κατάλληλη εργασία ή, αν δεν εργάζεται, να καταβάλει εύλογη προσπάθεια για την εξεύρεση ανάλογης εργασίας.
Ο οφειλέτης μπορεί, υπό προϋποθέσεις που ορίζει ο νόμος, να υποβάλει αίτημα προς το δικαστήριο, ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση της περιουσίας του για την ικανοποίηση των πιστωτών του, το ακίνητό του, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του. Η κανονική τήρηση και εκπλήρωση από τον οφειλέτη των υποχρεώσεων που επιβάλλονται με τη δικαστική απόφαση της ρύθμισης επιφέρει την απαλλαγή του από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο οφειλής έναντι όλων των πιστωτών, ακόμη και έναντι εκείνων που δεν ανήγγειλαν τις απαιτήσεις τους στη δικαστική διαδικασία.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΓΚΟΛΕΜΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ
Μ.Δ.Ε. ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ