Οι παλινωδίες και η ατολμία της χώρας μας στο θέμα των ιδιωτικών πανεπιστημίων, την κατέστησαν για άλλη μια φορά έκθετη σε διεθνές επίπεδο, καθόσον το πολιτικό αδιέξοδο της ακολουθούμενης εκπαιδευτικής πολιτικής και σε αυτό το θέμα, έρχεται πλέον να επιβεβαιωθεί και Δικαστικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι με απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, το Ελληνικό Δημόσιο υποχρεώθηκε να καταβάλλει το ποσό των πενήντα χιλιάδων ευρώ (50.000,00€) ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης σε Κέντρο Ελευθέρων Σπουδών που στο πλαίσιο σύμβασης δικαιόχρησης (franchise) απονέμει στους σπουδαστές του διπλώματα από πανεπιστημιακό ίδρυμα άλλου κράτους μέλους της ΕΕ.
Αιτία για την επιδίκαση του ανωτέρω ποσού αποτέλεσε η παράλειψη του Ελληνικού Δημοσίου να συμμορφωθεί προς τις ρυθμίσεις της 89/48/ΕΟΚ Οδηγίας του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 «σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» (ΕΕ 1989, L 019/24-1-1989)89/48/ΕΟΚ, κωλυσιεργώντας και μη αναγνωρίζοντας την επαγγελματική ισοτιμία τίτλων που απονέμονται από ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα Κρατών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αν προηγουμένως δεν εξετάσει και δεν βεβαιωθεί ότι το σύνολο των σπουδών έχει διανυθεί σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ανωτάτης εκπαιδεύσεως εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Εφετείου Αθηνών έκρινε η συμπεριφορά αυτή των οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου, είχε αρνητικό αντίκτυπο στην επαγγελματική πίστη, το κύρος, τη φήμη, την βιωσιμότητα, την οικονομική δραστηριότητα, την ανάπτυξη και επέκταση της επαγγελματικής δραστηριότητας του συγκεκριμένου Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών.
Μάλιστα, το ανωτέρω επιδικασθέν χρηματικό ποσό των πενήντα χιλιάδων ευρώ κρίθηκε ότι πρέπει να καταβληθεί από το Ελληνικό Δημόσιο με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, με βάση το γενικώς ισχύον για τους ιδιώτες επιτόκιο υπερημερίας, καθ’ όσον η διάταξη του άρθρου 21 του Κώδικα Νόμων περί δικών του Δημοσίου, με την οποία θεσπίζεται, για τις οφειλές του Δημοσίου, επιτόκιο νόμιμο και υπερημερίας σε ποσοστό μικρότερο από το ποσοστό του γενικώς ισχύοντος αντίστοιχου επιτοκίου, αντίκειται στις διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΓΚΟΛΕΜΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ